Tja…. Ik hoor inderdaad tot die “groep”… ik moet er nog steeds aan wennen! Mijn verhaal in een notendop. Eind 2018 ben ik, na ruim een half jaar hevige en onverklaarbare pijn in mijn bovenrug, in het ziekenhuis terecht gekomen met uitvalsverschijnselen. De neuroloog zag dat er van alles mis was in mijn rug, woorden als tumoren, ingestorte wervels en grote kans op een dwarslaesie vlogen me om de oren. Ik moest onmiddellijk in Maastricht worden geopereerd en vanaf dat moment doodstil blijven liggen….bam!
Zo geschiedde. Een lange operatie waar het nodige ijzerwerk werd aangebracht nam de directe dreiging van een dwarslaesie weg. Pas na een week werd duidelijk wat de oorzaak was: multiple myeloom, ook wel bekend als Kahler. Een kanker van plasmacellen, relatief zeldzaam en ongeneeslijk …. bam!
Het goede nieuws was dat er veel nieuwe ontwikkelingen zijn en de gemiddelde levensduur steeds langer wordt. Een lange ziekenhuisperiode volgde door ontstekingen en daardoor nieuwe operaties. Pas na ruim 2 maanden kon er gestart worden met een periode van chemo’s, gevolgd door een stamceltransplantatie. En daarna ging het langzaam beter, van moeizaam lopen achter een rollator via een stok tot “los” lopen.
Conditie werd langzaam opgebouwd, vooral door de goede begeleiding van de oncologiefysiotherapeuten van Funqtio. Ik heb er een paar “versleten” maar noem toch Loes en nu al een hele poos Tanja als mijn steunpilaren. Al 4 jaar 2x per week werken aan conditie, spierkracht, balans (en daarnaast de persoonlijke aandacht en steun), zelfs tijdens de coronaperiode via videobellen …. steeds weer kijken wat goed is op dat moment. Want het varieert allemaal nogal bij mij in energie en pijn etc.
Ja, ik ben van ver gekomen (en hoop nog lang op dit niveau te kunnen blijven of te kunnen verbeteren), mede dankzij deze 2 sessies per week bij Funqtio!
